Προγραμματισμός και Ηθική Pt. 3

…η πτυχιακή!

Ναι, ο Theo Jansen είναι έτοιμος να ντραπεί για αυτό που ετοιμάζουμε με βάση τα προσχέδιά του.

Η εξεταστική μου έχει τελειώσει, και εγώ πήρα τον χρόνο που ήθελα για να χαλαρώσω, οπότε επιστρέφω στην δουλειά δυναμικά. Με τις τελευταίες εξελίξεις, θέλω να εκθέσω ένα θέμα το οποίο μου προέκυψε όσον αφορά τα επαγγελματικά μου.

Από ότι φαίνεται, παρόλη την οικονομική κρίση, στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμα απογαλακτιστεί από την έννοια της μίζας και της απάτης. Η μίζα είναι μεγάλη υπόθεση και υπάρχει στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων. Πρόσφατα με πλησίασε μία εταιρία στην οποία είχε ανατεθεί να φτιαχτεί μία εφαρμογή για OS X από μία άλλη εταιρία.

Βιώσιμη εφαρμογή. Πολλή δουλειά αλλά όχι ακατόρθωτο. Η αμοιβή καλή, αλλά το γεγονός ότι το όνομά μου θα έλειπε από την εφαρμογή με ξένισε. Εγώ υποτίθεται ότι θα συνομιλούσα μόνο με την εταιρία που θα με πλησίαζε, η εφαρμογή μου θα δινόταν σε αυτούς, και από εκεί, θα παραδινόταν στην αρχική εταιρία, που άμεσα ενδιαφέρεται για την εφαρμογή. Αυτό η πρόταση με ξένισε για δύο λόγους.

Πρώτον, αυτό δεν είναι τεχνικά δυνατόν, για διάφορους νομικούς και προγραμματιστικούς λόγους. Δεύτερον υπάρχουν και οι κοινωνικοί λόγοι, καθώς δεν βλέπω τον λόγο η δημιουργία ενός προγραμματιστή να μην καταχωρείται στο ενεργητικό του, και να μην λαμβάνει τα εύσημα ο προγραμματιστής για την δουλειά του.

Φαίνεται ότι ο προγραμματιστής στην Ελλάδα έχει γίνει συνώνυμο του εργάτη. Μερικοί (πολλές φορές σκόπιμα) ξεχνούν ότι ο προγραμματισμός αφορά δημιουργία, και ένα πρόγραμμα υπάγεται στα πνευματικά δικαιώματα του ανθρώπου που το δημιούργησε και το προγραμμάτισε. Οι προγραμματιστές δεν δουλεύουν 8ωρο, και πολλές φορές δεν έχουν συγκεκριμένο εισόδημα. Υπάρχει περίπτωση να ξυπνήσεις ανήσυχος το βράδυ επειδή σου κατέβηκε ιδέα στον ύπνο σου για να λύσεις ένα πρόβλημα το οποίο σε παίδευε όλη μέρα. Αυτά, κύριοι δεν πληρώνονται.

Δεν γίνεται όταν θέλουμε κάτι και δεν μπορούμε να κάνουμε οι ίδιοι να ζητάμε ένα υπέρογκο ποσο από τον άμεσα ενδιαφερόμενο και ύστερα να δίνουμε “φραγκοδίφραγκα” στον εγκέφαλο τον οποίο προσλαμβάνουμε για να κάνει αυτό που δεν μπορούμε εμείς.

Ξέρω τι θα πουν πολλοί, όσον αφορά το θέμα αυτό, ότι η αγορά εργασίας έτσι είναι, και ότι πολλές φορές χρειάζεται να ρίξεις νερό στο κρασί σου. Θυμάμαι και τι είχε γίνει με το προηγούμενο post μου περί ηθικής στον προγραμματισμό. Οι απόψεις ποικίλουν επί του θέματος, και θα ήθελα να τις ακούσω. Το mail μου το ξέρετε και θα απαντήσω με quotes στο επόμενο post μου.