Η Κρίση Των Ιδεών
Φεύγω για λίγο καιρό (στρατός) και προσπαθώντας να τα βάλω όλα σε τάξη πριν παρουσιαστώ, παρατήρησα πόσο λάθος είναι μερικά πράγματα.
Θα ήθελα, λοιπόν, να εκφραστώ επί του θέματος.
Επέλεξα (γιατί επιλογή μου ήταν η χρονική στιγμή) να παρουσιαστώ σε μία πολύ δύσκολη για την Ελλάδα φάση. Η οικονομική κρίση έχει έρθει για τα καλά, αλλά πίσω από αυτή κρύβεται μία άλλη κρίση, πιο βαθιά, και περισσότερο επικίνδυνη. Για μένα, για εσάς, για όλους μας.
Μιλώ για την Κρίση των Ιδεών. Μεγάλη κουβέντα, αλλά κι εγώ για μεγάλο πρόβλημα σας μιλάω, οπότε συγχωρήστε με αν φαίνομαι υπερβολικός. Το ότι οι μισθοί μειώνονται, οι άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους, και το οτι το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα, δεν είναι το πρόβλημα αυτό καθαυτό, αλλά περισσότερο το σύμπτωμα μιας “αρρώστιας” που μας έχει προσβάλλει εδώ και αρκετά χρόνια.
Εδώ και χρόνια απολαμβάναμε τους καρπούς της αδιαφορίας μας. Μιλάω για μένα, για σας που διαβάζετε αυτό το κείμενο, για όλους. Εμείς φέραμε την χώρα στο σημείο το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται, με μικρο-απατεωνιές και κουτοπονηριές. Εμείς είμαστε που ψηφίζουμε τους ίδιους και τους ίδιους, ακόμα και όταν ξέρουμε ότι θα κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Αλλά δυστυχώς, κανείς δεν μας έκανε να καταλάβουμε ολόκληρη την εικόνα, το μέγεθος του προβλήματος το οποίο ήταν μπροστά στα μάτια μας αλλά δεν το είχαμε καταλάβει μέχρι πρότεινος.
Σε περιόδους μεγάλης οικονομικής κρίσης, λαμβάνονται συνήθως ακραία μέτρα. Και παρόλο που ο καθένας από εμάς έχει την ζωή του, και την δική του προσωπικότητα, δεν είμαστε παρά αριθμοί για τους κρατικούς παράγοντες. Αριθμοί περιγραφόμενοι από τα ψηφία του ΑΦΜ μας, του ΑΣΜ μας, της ταυτότητάς μας. Και το ζήτημα είναι ότι μας αρέσει. Υπενθυμίζω ότι όταν το χουντικό καθεστώς ήρθε στην Ελλάδα, προφασίστηκε πολύ λιγότερους λόγους πάνω στους οποίους πάτησε και επιβλήθηκε. Τι συμβαίνει λοιπόν αυτή τη στιγμή? Γιατί παρόλο που είμαστε σε πολύ δυσχερέστερη θέση αδυνατούμε να φωνάξουμε για το δίκιο μας?
Αυτή είναι και Η Κρίση Των Ιδεών.
Όλα άρχισαν πριν από όχι και τόσο πολλά χρόνια. Η μεγάλη στροφή συνέβη όταν ο λαός μπερδεύτηκε με τον λαουτζίκο, ο λαϊκός με τον λαϊκιστή, ο πλούτος με τα λεφτά (όχι, δεν είναι το ίδιο), η φιλία με την συνεργασία, και ο έρωτας με το συμφέρον και την καλοπέραση.
Και όλα αυτά τα έζησα και τα ζω, και τα βλέπω να συγχέονται γύρω μου όλο και περισσότερο. Ο παλιοί μου φίλοι αρνήθηκαν να ακολουθήσουν το ρεύμα που πήγαινε αντίθετα με το ρεύμα της εποχής. Ο τότε καλύτερός μου φίλος πλήρωσε για να πάρει το δίπλωμα οδήγησής του, και τράκαρε σοβαρά 3 μήνες αργότερα. Ένα άλλο άτομο από την παρέα επέλεξε να σπουδάσει ένα επάγγελμα που δεν του άρεσε. 5 Χρόνια μετά, δεν έχει περάσει ούτε ένα μάθημα. Γνώστός μου από την σχολή παλεύει να πάρει πτυχίο αυτοματιστή για να είναι επιτέλους ελεύθερος να ακολουθήσει τον πατέρα του στο όργωμα των χωραφιών τους. Εταιριακοί υπάλληλοι προωθούνται από τα κάτω κεφάλια των πάνω κεφαλιών με τα γνωστά ανταλλάγματα, μόνο και μόνο για να ξύνονται όλη μέρα και για να χρειάζονται για την δουλειά τους άλλοι 3 υπάλληλοι, σπαταλώντας εργατικό δυναμικό και σημαντικό κεφάλαιο.
Η οικονομική κρίση μας χτύπησε την πόρτα, κι εμείς τι κάναμε? Τίποτα ακόμα, αλλά θα σας πω τι θα συνεχίσουμε να κάνουμε: Θα κλέβουμε ακόμα περισσότερο ό,τι και όποιον μπορούμε. Θα αντιγράφουμε ακόμα περισσότερο στα διαγωνίσματα στη σχολή, για να πάρουμε το πολυπόθητο πτυχίο μας, για να κάνουμε κάποιο επάγγελμα το οποίο ναι μεν το επιλέξαμε, αλλά δεν μας αρέσει. Θα φάμε την θέση κάποιου άξιου ανθρώπου στερώντας την κοινωνία από κάποιον ο οποίος πιθανώς θα προσέφερε περισσότερα από έναν κοινό άνθρωπο.
Συνήθως κάπου εδώ γράφω κάποιου είδους επίλογο, ή κάποιο συμπέρασμα. Όμως αυτή τη στιγμή δεν μου έρχεται κάτι. Απλά ξέρω ότι κάτι στον κόσμο, και ειδικότερα σε αυτή τη χώρα έχει πάει πολύ στραβά και το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι να το εντοπίσω στην τελευταία δεκαετία. Και αυτή η κατάσταση δεν μου αρέσει καθόλου.
Δημιουργικότητα, χαρά και εργασία…
Η εξεταστική μου έχει φτάσει σχεδόν στο τέλος της. Και πέτυχα όλα αυτά που ήθελα να πετύχω.
Κάθισα σήμερα και ασχολήθηκα λίγο με μία εφαρμογή την οποία δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί δεν την έχω ψάξει περισσότερο. Η εφαρμογή αυτή είναι το Grapher για το OS X, το οποίο δίνει την δυνατότητα στον χρήστη να σχεδιάζει γραφικές παραστάσεις σε 2D και 3D, με την πολύ “απλή” γλώσσα των μαθηματικών.
Μία πρώτη προσπάθεια με το πρόγραμμα αυτό είναι η παρακάτω.
Το Grapher έχει έναν καταπληκτικό parser, ο οποίος μπορεί να επεξεργαστεί γραφικές παραστάσεις διατυπωμένες στο πρόγραμμα με ακριβώς τον ίδιο τρόπο όπως στο χαρτί.
Ακόμη, οφείλω να ειδοποιήσω ότι το στρατιωτικό μου πλησιάζει. Υπάρχουν μερικά πράγματα τα οποία δεν μπορούν να αναβληθούν άλλο, και έτσι τον Αύγουστο φοράω τα χακί και αποχαιρετώ την ελευθερία και την δημιουργικότητα για 9 μήνες.
Για αυτό και δουλεύω πάνω σε ένα νέο project πριν φύγω. Ελπίζω να μπορέσω να το τελειώσω πριν φύγω…
Ίδωμεν…
AVR Tutorial για OS X
Μιας και παιδεύτηκα τόσο πολύ για να προγραμματίσω AVR σε Mac, είπα να σώσω πολλούς από τον κόπο, και να γράψω ένα tutorial για το συγκεκριμένο θέμα. Είναι στα αγγλικά, σας προειδοποιώ!
Όταν ανακατεύεται το hardware…
…το software ta φτύνει! Αυτό κατάλαβα μετά από σύντομη ενασχόληση με το μικρό μας ρομποτάκι. Ο στόχος μας είναι να συνδέσουμε το ρομποτάκι μας χρησιμοποιώντας τον BX-24 με την σειραϊκή θύρα του υπολογιστή. Οι καινουργιοι υπολογιστές δεν έχουν σειραϊκή θύρα, οπότε θέλουμε ένα usb to serial adapter. Και εκεί αρχίζουν τα προβλήματα.
Το microchip του usb-serial adapter προέρχεται από μία εταιρία εν ονόματι prolific, η οποία και δίνει drivers για Linux, Windows και Mac. Αλλά το τσιπάκι της το έχουν πάρει δεκάδες εταιρίες οι οποίες έχουν φτιάξει τη δική τους έκδοση του RS-232 (usb to serial) adapter. Έτσι, το ίδιο καλώδιο μπορεί να μην λειτουργήσει σε όλα τα λειτουργικά συστήματα σε όλους τους υπολογιστές. Ειδικά με τα Windows 7 είχα μεγάλο πρόβλημα στο Boot Camp. Για virtual machine ούτε λόγος!
Ανακάλυψα κατόπιν ψαξίματος ότι οι καλύτεροι drivers είναι αυτοί εδώ, οι οποίοι έχουν λύσει τα χέρια σε πολλούς φίλους μου. Μέχρι και το virtualization δούλεψε, με Windows 7, VMWare Fusion, και τους drivers εγκατεστημένους και στα Windows 7, και στο OS X Snow Leopard.
Αν θέλετε μπορείτε να τους δοκιμάσετε κι εσείς. Εγώ χρησιμοποίησα το καλώδιο από την SerialIO. To συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όσους έχουν Mac. Σημειώστε ότι το καλώδιο αυτό λειτουργούσε μόνο στα Windows XP μέσω του Boot Camp. Τα Windows 7 μέσω Boot Camp, και μέσω Virtual Machine δεν λειτουργούσαν. Τώρα όλα λειτουργούν όπως πρέπει. Στο Mac OS X δεν είχα αντιμετωπίσει ποτέ πρόβλημα, οπότε οι drivers της prolfic για mac κάνουν μια χαρά την δουλειά τους.
Μικρό update…
Αλλά μεγάλα νέα!
Το update του iGreekNews έχει κυκλοφορήσει εδώ και λίγες μέρες, και ενσωματώνει ένα URL Feed search system και caches! Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ!
Επίσης, ορίστε και ένα βιντεάκι της ημιτελούς πτυχιακής μας. Θέλει ακόμα δουλειά, και πολλά ραφιναρίσματα, αλλά η πρόοδος που είχαμε βάλει στόχο να κάνουμε έχει γίνει.
To επόμενο μας βήμα θα είναι η ενσωμάτωση του μικροελεγκτή της αρεσκείας μας για τον έλεγχο του custom-made strandbeest μας.
Το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ο συγχρονισμός των ποδιών. Οι δύο άξονες που κινούν τα πόδια πρέπει να έχουν διαφορά φάσης 180 μοίρες. Αλλά Στην δική μας περίπτωση, αν ξεκινήσουν με διαφορά φάσης 180 μοίρες θα ξεσυγχρονιστούν εντελώς μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα.
Για αυτό έχουμε τοποθετήσει συγκεκριμένο μικροελεγκτή πάνω στο κατασκεύασμα, ο οποίος συγχρονίζει τα πόδια καθυστερώντας την κίνηση του πιο γρήγορου ποδιού. Το breadboard υπάρχει προς διευκόλυνση μας, γιατί ίσως τοποθετήσουμε και εξτρά μηχανήματα, για να δουλέψει το μηχάνημα όσο το δυνατόν καλύτερα.
Theo Jansen…
Προχωράει. Ορίστε μερικά development shots…!
Το μηχάνημα φτιάχνεται από ειδικά κομμάτια παραγγελίας, κινητήρες, και βίδες παραγγελίας κομμένες και τριμμαρισμένες. Το χειρότερο πρόβλημα ήταν να βρούμε βίδες της αρεσκείας μας, οι οποίες έχουν σπείρες μέχρι τη μέση, και είναι λείες στην υπόλοιπη επιφάνεια.
Ψάξαμε στα μαγαζιά μοντελισμού, και καταστήματα με βίδες, αλλά τζίφος. Και τότε μου ήρθε η επιφοίτηση: Δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα είναι τόσο πίσω όσον αφορά την βιομηχανία της. Όταν δεν υπάρχει προσφορά, δεν υπάρχει ζήτηση, και όταν δεν υπάρχει ζήτηση, η προσφορά πάει περίπατο. Για να κάνουμε της αρθρώσεις αναγκαστήκαμε να κάνουμε πατεντιές με παξιμάδια και αποστάτες, κάτι το οποίο ήταν κάτι λιγότερο από την βέλτιστη λύση, αλλά τι να κάνουμε?
Το επόμενο βήμα είναι ο συγχρονισμός των κινητήρων, και η τοποθέτηση ενός μικροελεγκτή στην επιφάνεια την οποία βλέπετε να υπάρχει το breadboard. Αρχικά το πλάνο ορίζει έναν BX-24, και αργότερα μπορεί να προχωρήσουμε σε Atmel AVR.
Καλή μας επιτυχία…
